50 tinten valentijn

Oh valentijn , oh valentijn
waar zijt gij?
Wat is Valentijnsdag eigenlijk voor dag?
Is het niet de dag dat je je geheime liefde kan laten
weten dat je bestaat? Dat je hunkert naar zijn of haar liefde?
Hunkeren we eigenlijk wel naar liefde? Of willen we kadootjes?
Ik heb een donkerbruin vermoeden dat we valentijnsdag misbuiken.
We hopen op een kado van onze geliefde ,ondanks dat we heel hard hebben geroepen dat we echt niks willen hebben. Neeheee echt niet .Ik hoef niks.
EN dan de teleurstelling als ze niks hebben gekocht.
Kennen ze je dan zo slecht dat ze niet zien dat je graag verrast wil worden?
Dat je wil weten dat je nog begeerlijk bent. Dat ze voor jou door het vuur gaan en
de wereld voor je zouden veroveren. Zucht....maar nee. Ze hebben niet eens een bosje bloemen gekocht. Want ja.....je wou niks hebben. En dan zeggen ze dat wij ingewikkeld zijn.
Nou niet dus! Jullie moeten goed kijken en luisteren mannen. Tussen de regels door lezen en
echt kijken naar ons. Misschien is dat wel wat we willen. Dat ze ons zien.
Niet gewoon kijken maar echt zien. Zien dat we nieuwe make up hebben of 3 kilo eraf hebben
door hard werken. Dat ze zien dat we er zijn en hoe we zijn.
Zou dat niet mooi zijn?
Dat je je nieuwe broek aan hebt en je naar beneden gaat en hij kijkt op van zijn mobiel.
Zijn blik is veelzeggend en zijn ogen worden gloeiende kooltjes. Je hart begint sneller te kloppen
en hij staat langzaam op, Zijn traag bewegende lijf komt dichterbij. Je oog valt op die kloppende ader bij zijn slaap.Hij slaat zijn arm om je heen en drukt zich stevig tegen je aan. Je ruikt zijn fris gewassen haar en met lome stem zegt hij : schatje,wat ben je mooi en lekker.
Hij drukt zijn lippen op de jouwe en je proeft zijn warmte. Hij opent zijn lippen en zijn tong verkent jou mond. Je opent je mond en verwelkomt zijn tong met de jouwe. Hij drukt zijn kloppend ....

HALLOOOOO

Ik dwaal af. Schijnbaar ook in de ban van grijs enzo .
Valentijn dus. Als je te laf bent om op je droomvrouw of man af te stappen dan loop je bovenstaande mis. En dat zou een beetje dom zijn
Fijne valentijnsdag

Applaus

Wat is dat toch met ons vrouwen?
Waarom kunnen wij het elkaar zo moeilijk maken?
Ik heb werkelijk waar geen idee.
Elke vrouw kent wel de spanning als je een feestje hebt.
Wat doe ik aan?
Wat zal de rest aan hebben? Je favo jurkje heb je al 3 x aan gehad maar hij zit zo fijn.
Nog maar een x aan doen?
En juist nu een pukkel en of je haar wil niet.
Dit kennen we allemaal. En onze mannen? Die hebben ook een favoriete trui of blouse.
En als die in de wasmand ligt dan pakken ze hem eruit, sniffen er even aan en halen glimlachend hun schouders op en trekken het gewoon aan. Zucht....de simpele mind van een man. If only.....
Kssst, even terug naar mijn onderwerp.
 Ok ,je laatste check in de spiegel en je voelt je goed.
Je komt de ruimte binnen waar het feestje is en je onderbuik draait iets.
Zou niemand je pukkel zien  of zien dat de jurk op je heup iets te strak zit?
Rug recht en gaan, ietwat onzeker kijk je rond en ipv herkenning van je collega vrouwen zie je
dat je gescand word. Je wordt bekeken van top tot teen en ze draaien hun hoofd weg. Je voelt je afschuwelijk. Juist nu had je wat steun kunnen gebruiken. Waarom doen wij dit?
Waarom helpen wij elkaar niet? Wij staan allemaal voor de spiegel met onze onzekerheden .
En helemaal als we naar een feestje moeten.
Is het misschien een idee dat, als jij op een feestje bent en je ziet je collega vrouw binnenkomen , dat je je mooiste glimlach aan haar geeft? Gewoon ,zodat zij weet dat ze er goed uitziet.
Dat je snapt hoe zij haar jurk heeft aangedaan en dat je weet van haar lichtelijk draaiing in de maag,voordat ze de ruimte binnenkomt.
Zouden we elkaar niet gewoon applaus moeten geven?
Zullen we ?