Ik belande gisteravond ineens in een sprookje.
Het ; ze leefden nog lang en gelukkig ontbrak helaas.
Wel hoorde ik veel waarheden van partijen die als DE waarheid werd beschouwd.
En dat is best gek.
Zoveel mensen zoveel meningen en de waarheid?
Ligt die niet altijd in het midden?
Maar soit , de Viking dus.
Daar ging het gisterenavond over in de gemeenteraadsvergadering.
Er werd vergaderd over meningsvorming.
Alsof we al niet allang een mening hebben?
Je bent voor of niet!
En duivels dilemma noemde Ilya Jongeneel het.
En dat woord werd graag overgenomen door GL .
Het bleef ook hangen want is het niet een duivels dilemma?
Hoeveel geld moet er nog vloeien?
Wanneer is het op?
Rupsje nooit genoeg dus.
Vrouw Holle schud haar dekbedden maar er komt alleen dons uit en geen geld , lieve mensen.
Waar moet het van betaald worden is een vraag?
Tja , dat weet niemand maar in ieder geval niet van cultuur.
Nou dat snapt iedereen.
Is er misschien een potje OG? ( OG = onvoorzien geklungel)
Er werd een voorstel gedaan om hoofdelijk aansprakelijkstelling.
Top lijkt mij. Wie fouten maakt moet boeten.
Er wordt gelachen.
Ik vraag mij af waarom.
Of hoefden de betrokken wethouders vroeger niet hun gemorste chocomelk opruimen?
Of hun fouten in dictees te verbeteren?
Was het iemand anders fout misschien?
Of was dan de hele klas aansprakelijk? Want zij zaten erbij en keken ernaar.
Dit is de stand:
1 ) GL wil beheersbaarheid van de toekomstige uitgaven.
Willen we dat niet allemaal. Zijn de uitgaven uit het verleden geen garantie voor toekomstige uitgaven? Point of No return roept deze man ook nog.
Er is toch altijd een weg terug? Of men moet in een doolhof beland zijn. Daar is ook een sprookje over.
2 ) VVD is stellig.
Niet doorgaan. Ze hebben zelfs een nieuw initiatief. (dat herkennen wij )
3 ) Gemeentebelang wil doorkijkje naar 100 %
Huh? Dat dus. Raadsels en puzzels vliegen ons om de oren.
4) Deventer sociaal blijkt niet zo sociaal.
Stoppen is geen optie en er is geen mogelijkheid tot bespreken hiervan.
Geen mogelijk tot gesprek!
Best gek toch in een debat?
Zo komen er nog wat die door willen met het sp(r)ookje
CDA heeft vragen.
Waar gaan we heen? EN hoe?Waar willen we naar toe?
Klinkt als een liedje van de Dijk of zo.
CU vraagt zich af waarom een lening en niet eenmalig opvangen?
EN daar is Gephard…die roept KAPPEN MAAR!
Duidelijk dus.
En dan de nar van dit alles.
D66 Schuring roept dat we moeten doorgaan en een les moeten leren uit dit alles.
Dat er nog vaker zulke projecten komen en dat we moeten doorgaan en leren.
De grootste risico’s zijn geweest en de meeste kosten ook.
Het gaat niet om vastgoed maar ook cultuur?
En dan hoor ik dit : hij heeft liever geheimhouding alom.
De belastingbetaler hoeft van al deze moeilijkheden en kosten niets te weten zegt hij.
Ik kijk naar mijn buurvrouw en geloof niet wat ik hoor.
Mijn buurvrouw schudt haar bevallige hoofd.
En ik?
Ik ben in shock!
Mijnheer vind dat het allemaal in achterkamertjes hoort.
De belastingbetaler en dus inwoner van Deventer moet in het ongewisse worden gelaten van waar ze aan mee betalen.
Ik slik en zie ineens juf Ank die zegt : DIT IS NIET RAAR , DIT IS BIJZONDER!
En klem mijn lippen op elkaar om niet uit volle borst in te zetten : Hallo allemaal, wat fijn dat je er bent.
Ik ben van het sprookje beland in een tv serie. Doe maar weer terug naar het sprookje.
En ineens hoor ik iemand zeggen dat het lijkt op Alice in wonderland.
Ik weet niet wat ik hoor.
En dan klinkt het nog : achteraf is een koe in de kont kijken en hem bij de horens pakken.
De VVD man roept nog dat het sprookje niet goed afliep van Alice.
En dan kom ik terug bij het hoofdelijk aansprakelijk stellen.
Alice haar hoofd moest rollen en wiens hoofd volgt?
Die van Rorink?
De wethouder die veel praat en niets zegt?
Die iets roep over 5 % van de uitgaven is niet in beeld.
Dus 5 % van 17 miljoen?
Best veul!
Maar nooit genoeg voor rupsje nooit genoeg!
Liefs Ann
donderdag 1 februari 2018
maandag 29 januari 2018
Links of rechts?
Ik krijg regelmatig te horen : oh je zit bij een linkse club.
Of hé ,wat hoor ik : ben je een socialist?
Ik schrik in eerste instantie van de vraag.
Want ben ik links?
Ben ik een socialist?
Zijn die linkse niet die enge mensen die heel hard overal nee tegen roepen?
Die ongewassen en beetje smoezelig uitziende veel te laat geboren hippies met hun vergane idealen?
Die net iets te hard overal tegen aanschoppen met hun sokken in sandalen gestoken grote voeten.
Hoor ik daarbij?
Of ben ik rechts? Omdat ik van klassieke muziek houd en van opera en musea.
Om dat ik jarenlang ondernemer ben geweest hoor ik toch bij de andere club?
Bij de brogues en de gestoomde vouw in de bordeaux kleurige ribbroek.
Ik hou ook van wijn en maar eet vegetarisch.
Sta ik in spagaat?
Wat is een socialist?
En als je geen socialist bent ben je dan een asocialist?
Ik merk ook de verwarring onder de Deventer bevolking.
Ik ben geen rooie! Ik werk voor mijn centen laat een ander dat ook maar doen.
Ik deel niks !
Niks gelijkheid!
Laat ze ook maar wat doen voor de kost!
En als ik dan vraag of ze misschien wat boodschappen hebben voor een buurvrouw met honger,
dan gaan de gekruiste armen voor hun lijf los en wordt hun blik zacht.
Ja ,nee ,maar dat doe ik al.
Arme buuf. Ze heeft het moeilijk dus breng ik pakken koffie en luiers.
Dat dus.
Dat is sociaal.
En dat is niet gerelateerd aan een kleur of een linker of rechter inslag.
Dat is menselijk.
Dat in hokjes duwen verwart mensen.
Mij ook.
Want mag ik die buurman verderop met zijn dikke Volvo en zijn ruitjeshemd niet aardig vinden omdat hij er uitziet zoals hij doet?
Hij was de eerste die donzen slaapzakken bracht toen wij een oproep deden voor mensen die warmte nodig hadden. Zijn zij dan niet sociaal?
En hoe moet dit dan met de verkiezingen voor de gemeente raad?
Stem je wat je vader stemde omdat dit zo hoort?
Of stem je wat je landelijk ook zou doen omdat Rutte zo'n lief bekkie heeft?
Of omdat Jesse klaver zo lekker hip is en stiekem eigenlijk nog Femke Halsema terug wil?
Stem je omdat je op een vrouw wil stemmen of stem je op de mens?
Op de mens die jij jouw hebben en houden zou toevertrouwen.
En ben je kwijt dat gemeenteverkiezingen niet gaat om beleid maar over volle afvalbakken in plantsoenen waardoor er overal zwerafval ligt?
Het gaat over de rattenplaag en openingstijden van winkels.
Over het te dure stadskantoor of het debacle van de te dure Viking.
Is dat links of rechts ?
Ga jij naar de verkiezingsmarkt en lees je je in?
Kijk je in levende lijve aan wie jij jouw hachje geeft?
Je hoeft niet op mij te stemmen.
Of op mijn partij.
Stem op wie je bent en wie je wil zijn.
Stop met stemmen op hokjes en cute snoetjes.
Stem gewoon met je hart
Voor Deventer en voor jezelf!
Want daar waar jij woont woon ik.
En samen maken we Demtah weer mooi.
liefs Ann
#bietzeinderugge
Of hé ,wat hoor ik : ben je een socialist?
Ik schrik in eerste instantie van de vraag.
Want ben ik links?
Ben ik een socialist?
Zijn die linkse niet die enge mensen die heel hard overal nee tegen roepen?
Die ongewassen en beetje smoezelig uitziende veel te laat geboren hippies met hun vergane idealen?
Die net iets te hard overal tegen aanschoppen met hun sokken in sandalen gestoken grote voeten.
Hoor ik daarbij?
Of ben ik rechts? Omdat ik van klassieke muziek houd en van opera en musea.
Om dat ik jarenlang ondernemer ben geweest hoor ik toch bij de andere club?
Bij de brogues en de gestoomde vouw in de bordeaux kleurige ribbroek.
Ik hou ook van wijn en maar eet vegetarisch.
Sta ik in spagaat?
Wat is een socialist?
En als je geen socialist bent ben je dan een asocialist?
Ik merk ook de verwarring onder de Deventer bevolking.
Ik ben geen rooie! Ik werk voor mijn centen laat een ander dat ook maar doen.
Ik deel niks !
Niks gelijkheid!
Laat ze ook maar wat doen voor de kost!
En als ik dan vraag of ze misschien wat boodschappen hebben voor een buurvrouw met honger,
dan gaan de gekruiste armen voor hun lijf los en wordt hun blik zacht.
Ja ,nee ,maar dat doe ik al.
Arme buuf. Ze heeft het moeilijk dus breng ik pakken koffie en luiers.
Dat dus.
Dat is sociaal.
En dat is niet gerelateerd aan een kleur of een linker of rechter inslag.
Dat is menselijk.
Dat in hokjes duwen verwart mensen.
Mij ook.
Want mag ik die buurman verderop met zijn dikke Volvo en zijn ruitjeshemd niet aardig vinden omdat hij er uitziet zoals hij doet?
Hij was de eerste die donzen slaapzakken bracht toen wij een oproep deden voor mensen die warmte nodig hadden. Zijn zij dan niet sociaal?
En hoe moet dit dan met de verkiezingen voor de gemeente raad?
Stem je wat je vader stemde omdat dit zo hoort?
Of stem je wat je landelijk ook zou doen omdat Rutte zo'n lief bekkie heeft?
Of omdat Jesse klaver zo lekker hip is en stiekem eigenlijk nog Femke Halsema terug wil?
Stem je omdat je op een vrouw wil stemmen of stem je op de mens?
Op de mens die jij jouw hebben en houden zou toevertrouwen.
En ben je kwijt dat gemeenteverkiezingen niet gaat om beleid maar over volle afvalbakken in plantsoenen waardoor er overal zwerafval ligt?
Het gaat over de rattenplaag en openingstijden van winkels.
Over het te dure stadskantoor of het debacle van de te dure Viking.
Is dat links of rechts ?
Ga jij naar de verkiezingsmarkt en lees je je in?
Kijk je in levende lijve aan wie jij jouw hachje geeft?
Je hoeft niet op mij te stemmen.
Of op mijn partij.
Stem op wie je bent en wie je wil zijn.
Stop met stemmen op hokjes en cute snoetjes.
Stem gewoon met je hart
Voor Deventer en voor jezelf!
Want daar waar jij woont woon ik.
En samen maken we Demtah weer mooi.
liefs Ann
#bietzeinderugge
donderdag 25 januari 2018
Baas in eigen pand
Ik heb mijn harde bank ingewisseld voor een plastic stoeltje aan de overkant.
De voorzitter wordt gewisseld en ik kijk in het gezicht van een karakter uit het Dickens festijn.
De vergadering kan beginnen.
De gasten zijn vastgoed mensen die druk in de weer zijn geweest met BIZ en even geen inmenging willen in wat zij , gezien hun taalgebruik en kledingkeuze , al vele generaties doen wat zij het beste kunnen. Namelijk hun eigen hachie redden zonder de vuile was buiten te hangen.
Maar daar zijn de drie musketiers.
PVDA , D66 en aanhaker groenlinks.
Die af en toe het spoor bijster leek te zijn in de vele afkortingen die over de tafel vlogen.
De voorgesprekken die zijn gevoerd met 1 gast hebben niet geleid tot duidelijkheid bij de vastgoedmensen . Teveel onduidelijkheid en te weinig gestoeld op ervaringen van andere steden.
Briljante vraag van onze collega M van Nieuw links.
Geachte PVDA man, u zegt dat het al even draait in Gouda dat huurverordeninggestapoding.
Wat zijn daar de resultaten en is er meer groei in de binnenstad?
Euh klinkt het , nou dat weten we niet.
Het moet een half jaar draaien en we zijn nog niet op de hoogte gebracht,
Maar geachte collegaraadslid, wij zijn al een jaar verder en u weet nog niets?
Er klinkt gelach.
Zo .......lekker hoor!
Er was ook een spreker die vond dat de gemeente eerst maar eens naar eigen acties moest kijken i.p.v. naar de pandeigenaren.
Iets met te duur parkeren enzo.
Hear hear!
Moeilijk te bereiken binnenstad met afsluitingen overal.
Hear hear!
En dan een vraag van de christelijke kant.
Die willen de boel omdraaien en vroegen: heeft de gemeente zoveel ondernemers op een wachtlijst om al die panden te vullen? Misschien kunt u die wachtlijst dan aan de ondernemers geven.
Ik lach.
Stiekem dan wel te verstaan.
Er zijn geen vragen meer.
Ook dit wordt weggezet naar later om te debatteren.
En ook dan ben ik erbij.
Op een fijn stoeltje achter mijn collega.
Hear hear!
De voorzitter wordt gewisseld en ik kijk in het gezicht van een karakter uit het Dickens festijn.
De vergadering kan beginnen.
De gasten zijn vastgoed mensen die druk in de weer zijn geweest met BIZ en even geen inmenging willen in wat zij , gezien hun taalgebruik en kledingkeuze , al vele generaties doen wat zij het beste kunnen. Namelijk hun eigen hachie redden zonder de vuile was buiten te hangen.
Maar daar zijn de drie musketiers.
PVDA , D66 en aanhaker groenlinks.
Die af en toe het spoor bijster leek te zijn in de vele afkortingen die over de tafel vlogen.
De voorgesprekken die zijn gevoerd met 1 gast hebben niet geleid tot duidelijkheid bij de vastgoedmensen . Teveel onduidelijkheid en te weinig gestoeld op ervaringen van andere steden.
Briljante vraag van onze collega M van Nieuw links.
Geachte PVDA man, u zegt dat het al even draait in Gouda dat huurverordeninggestapoding.
Wat zijn daar de resultaten en is er meer groei in de binnenstad?
Euh klinkt het , nou dat weten we niet.
Het moet een half jaar draaien en we zijn nog niet op de hoogte gebracht,
Maar geachte collegaraadslid, wij zijn al een jaar verder en u weet nog niets?
Er klinkt gelach.
Zo .......lekker hoor!
Er was ook een spreker die vond dat de gemeente eerst maar eens naar eigen acties moest kijken i.p.v. naar de pandeigenaren.
Iets met te duur parkeren enzo.
Hear hear!
Moeilijk te bereiken binnenstad met afsluitingen overal.
Hear hear!
En dan een vraag van de christelijke kant.
Die willen de boel omdraaien en vroegen: heeft de gemeente zoveel ondernemers op een wachtlijst om al die panden te vullen? Misschien kunt u die wachtlijst dan aan de ondernemers geven.
Ik lach.
Stiekem dan wel te verstaan.
Er zijn geen vragen meer.
Ook dit wordt weggezet naar later om te debatteren.
En ook dan ben ik erbij.
Op een fijn stoeltje achter mijn collega.
Hear hear!
De eerste x
Mijn nieuwe uitdaging.
Politiek.
Ik weet nog steeds niet goed wat dat is.
Ik besluit om te kijken of ik er wat van vind.
Ik doe mee.
De eerste raadvergadering waar ik als publiek aanwezig ben was gisteren.
Ik koos bestuurlijk.
Openingstijden van winkels zou worden besproken en het initiatief van groen links , PvdA en d66
over de leegstand in het centrum kwam aan bod.
Ik had er zin Ann.
Als (ex) ondernemer heb ik hier natuurlijk een menig over.
Ik besloot achter mijn partijgenoot aan te huppelen en terwijl zij aan tafel plaatsnam
was er enkel nog een plekje op een soort van houten bank die , aan mijn bungelende voeten te zien,, gemaakt was voor plaatsgenoten met een langer been .
Mijzelf verbijtend tegen de kramp in de kuiten luisterde ik naar de voorzitter.
Ik kijk tegen een opengevallen kruin van een verder keurige coupe.
De jaren 80 , schreeuwt de coupe soleil en geföhnde haardos tegen mij.
Ik moet focussen.
Ok.
De gast word geïntroduceerd.
Mijnheer de Kaste.
Wie kent hem niet?
Dat vind hij zelf ook bedenk ik mij , terwijl ik hem hoor oreren over
zijn self proclaimed burgemeesterschap van het troosteloze stukje winkelcentrum de runshoppingcentre.
Hij verteld hoe hij de ondernemers vertegenwoordigd en dat de meubelwinkels open willen.
De rest boeit het niet volgens hem.
De fietsenwinkel Riesewijk heeft geen mening zegt hij.
Daar denkt de D66 man anders over.
Die heeft de fietsondernemer pas nog gesproken en die heeft aangegeven ook op zondag de keus te willen hebben om wel of niet open te gaan.
Klinkt logisch toch?
Zelf weten of je je eigen toko'tje open wil doen of niet.
Maar niet volgens de christelijke partijen.
Die voelen aan hun wijwater dat de tijden veranderen.
Ze willen best mee veranderen maar pas wanneer ze het tot lengte van dagen hebben kunnen rekken.
Alsof dat rekken van tijd synoniem staat van het rekken van wijsheid.
En de linkse en socialen?
Die weten het niet zo goed.
Ze willen hun achterban tevreden houden maar strijden tegelijkertijd voor gelijkheid.
Gelijkheid voor ieder toch?
Dus geven wij linksen schoorvoetend toe .
Ja gelijkheid voor allemaal bedenken we dan.
Dat willen we.
Dat streelt ons linkse ego.
En terwijl de raadsleden het hebben over verdelen van plakjes worst om zo de materie helder te maken voor een ieder , (ik als vegetariër werd er alleen maar geïrriteerd van) wordt het besluit uitgesteld.
Tot een nader tijdstip.
Neem van mij aan dat ik er bij ben.
Als toehoorder nog.
Ik zal applaudisseren als de gelijkheid erdoor komt voor iedere ondernemer , klein of groot , fiets of keuken, verf of shampoo.
Mijn linkse hart klopt.
Ik heb er zin Ann
Politiek.
Ik weet nog steeds niet goed wat dat is.
Ik besluit om te kijken of ik er wat van vind.
Ik doe mee.
De eerste raadvergadering waar ik als publiek aanwezig ben was gisteren.
Ik koos bestuurlijk.
Openingstijden van winkels zou worden besproken en het initiatief van groen links , PvdA en d66
over de leegstand in het centrum kwam aan bod.
Ik had er zin Ann.
Als (ex) ondernemer heb ik hier natuurlijk een menig over.
Ik besloot achter mijn partijgenoot aan te huppelen en terwijl zij aan tafel plaatsnam
was er enkel nog een plekje op een soort van houten bank die , aan mijn bungelende voeten te zien,, gemaakt was voor plaatsgenoten met een langer been .
Mijzelf verbijtend tegen de kramp in de kuiten luisterde ik naar de voorzitter.
Ik kijk tegen een opengevallen kruin van een verder keurige coupe.
De jaren 80 , schreeuwt de coupe soleil en geföhnde haardos tegen mij.
Ik moet focussen.
Ok.
De gast word geïntroduceerd.
Mijnheer de Kaste.
Wie kent hem niet?
Dat vind hij zelf ook bedenk ik mij , terwijl ik hem hoor oreren over
zijn self proclaimed burgemeesterschap van het troosteloze stukje winkelcentrum de runshoppingcentre.
Hij verteld hoe hij de ondernemers vertegenwoordigd en dat de meubelwinkels open willen.
De rest boeit het niet volgens hem.
De fietsenwinkel Riesewijk heeft geen mening zegt hij.
Daar denkt de D66 man anders over.
Die heeft de fietsondernemer pas nog gesproken en die heeft aangegeven ook op zondag de keus te willen hebben om wel of niet open te gaan.
Klinkt logisch toch?
Zelf weten of je je eigen toko'tje open wil doen of niet.
Maar niet volgens de christelijke partijen.
Die voelen aan hun wijwater dat de tijden veranderen.
Ze willen best mee veranderen maar pas wanneer ze het tot lengte van dagen hebben kunnen rekken.
Alsof dat rekken van tijd synoniem staat van het rekken van wijsheid.
En de linkse en socialen?
Die weten het niet zo goed.
Ze willen hun achterban tevreden houden maar strijden tegelijkertijd voor gelijkheid.
Gelijkheid voor ieder toch?
Dus geven wij linksen schoorvoetend toe .
Ja gelijkheid voor allemaal bedenken we dan.
Dat willen we.
Dat streelt ons linkse ego.
En terwijl de raadsleden het hebben over verdelen van plakjes worst om zo de materie helder te maken voor een ieder , (ik als vegetariër werd er alleen maar geïrriteerd van) wordt het besluit uitgesteld.
Tot een nader tijdstip.
Neem van mij aan dat ik er bij ben.
Als toehoorder nog.
Ik zal applaudisseren als de gelijkheid erdoor komt voor iedere ondernemer , klein of groot , fiets of keuken, verf of shampoo.
Mijn linkse hart klopt.
Ik heb er zin Ann
maandag 6 november 2017
Buren fittie
Ik heb een fittie met mijn buuf.
Nou ja, zij met mij.
Om een schutting.
Je kent vast wel die populaire tv programma's waar ze
elkaar het huis uit vechten om 3 cm.
In dit geval gaat het om 180 cm.
Hoog wel te verstaan.
Ruim 9 jaar geleden hebben wij het pand naast ons verkocht.
We hadden een clausule in het contract dat ze bij verhuur van
de bovenetages , een schutting zouden zetten,
Je raadt het al.
Niks dus.
Regelmatig heb ik de nieuwe eigenaren aangesproken maar dit had geen resultaat.
En ik heb het zo gelaten.
Tot de nieuwe huurster kwam.
Vlotte moeder met 2 kids onder de 6.
En de omheining was niet safe.
Ik heb een melding gemaakt bij de gemeente en zij
zijn komen kijken of het safe was.
De moeder was er blij mee vertelde ze mij.
De schutting staat inmiddels en ik dacht : iedereen blij.
Helaas!
Zij stuurt mij ineens via whats app , om half 2 snacht's ,
een bericht , dat ik haar leven en dat van haar kids verziek.
Ik isoleer haar van de buurt.
De meest negatieve persoon op de wereld ben ik ineens.
Zelfs in Amsterdam! is er niemand zo negatief als dat ik ben.
Ik staar naar mijn scherm en begrijp het niet.
En de berichten blijven binnen komen.
Ik reageer niet.
Ik besluit na de tweede nacht met binnenkomende appjes en
wakker worden, dat ik de meldingen uit zet.
Ik lees het de volgende ochtend wel.
En terwijl ik haar vuilspuwerij lees bedenk ik mij ineens hoe ik veranderd ben.
De buuf vindt van alles van mij.
En ik?
Ik vind daar niks van.
Ik ben niet boos of verdrietig.
Het raakt mij niet.
Ik laat het niet binnen komen.
En dat maakt mij blij.
Deze hele inleiding hierboven is een voorbeeld
waardoor ik mij niet meer laat raken.
Waarin ik merk dat ik gegroeid ben.
Ik hoef haar niet te overtuigen dat ik niet negatief ben.
Dat hoef ik tegen niemand ( meer) .
En dat is een enorme opluchting.
Waar ik zo hard voor heb gewerkt is nu gelukt.
Ik ben mijzelf.
Dat iemand mij niet aardig vindt dat heeft niets met mij te maken
maar met hun perceptie.
En dat is helemaal prima.
Zij mogen mij niet aardig vinden.
En ik?
Ik hoef dat niet (meer) op te lossen.
Wat scheelt dat een boel werk en stress.
Dit mede dankzij mijn burn out.
Liefs Ann
Nou ja, zij met mij.
Om een schutting.
Je kent vast wel die populaire tv programma's waar ze
elkaar het huis uit vechten om 3 cm.
In dit geval gaat het om 180 cm.
Hoog wel te verstaan.
Ruim 9 jaar geleden hebben wij het pand naast ons verkocht.
We hadden een clausule in het contract dat ze bij verhuur van
de bovenetages , een schutting zouden zetten,
Je raadt het al.
Niks dus.
Regelmatig heb ik de nieuwe eigenaren aangesproken maar dit had geen resultaat.
En ik heb het zo gelaten.
Tot de nieuwe huurster kwam.
Vlotte moeder met 2 kids onder de 6.
En de omheining was niet safe.
Ik heb een melding gemaakt bij de gemeente en zij
zijn komen kijken of het safe was.
De moeder was er blij mee vertelde ze mij.
De schutting staat inmiddels en ik dacht : iedereen blij.
Helaas!
Zij stuurt mij ineens via whats app , om half 2 snacht's ,
een bericht , dat ik haar leven en dat van haar kids verziek.
Ik isoleer haar van de buurt.
De meest negatieve persoon op de wereld ben ik ineens.
Zelfs in Amsterdam! is er niemand zo negatief als dat ik ben.
Ik staar naar mijn scherm en begrijp het niet.
En de berichten blijven binnen komen.
Ik reageer niet.
Ik besluit na de tweede nacht met binnenkomende appjes en
wakker worden, dat ik de meldingen uit zet.
Ik lees het de volgende ochtend wel.
En terwijl ik haar vuilspuwerij lees bedenk ik mij ineens hoe ik veranderd ben.
De buuf vindt van alles van mij.
En ik?
Ik vind daar niks van.
Ik ben niet boos of verdrietig.
Het raakt mij niet.
Ik laat het niet binnen komen.
En dat maakt mij blij.
Deze hele inleiding hierboven is een voorbeeld
waardoor ik mij niet meer laat raken.
Waarin ik merk dat ik gegroeid ben.
Ik hoef haar niet te overtuigen dat ik niet negatief ben.
Dat hoef ik tegen niemand ( meer) .
En dat is een enorme opluchting.
Waar ik zo hard voor heb gewerkt is nu gelukt.
Ik ben mijzelf.
Dat iemand mij niet aardig vindt dat heeft niets met mij te maken
maar met hun perceptie.
En dat is helemaal prima.
Zij mogen mij niet aardig vinden.
En ik?
Ik hoef dat niet (meer) op te lossen.
Wat scheelt dat een boel werk en stress.
Dit mede dankzij mijn burn out.
Liefs Ann
woensdag 11 oktober 2017
Tijd
Wat als de tijd ons terug kon geven wat het heeft meegenomen?
De tijd met een dierbare opnieuw beleven.
Je mooiste moment vasthouden tot altijd.
Zou jij nog synchroon zijn met mij?
Of ben ik alleen in het nu?
dinsdag 10 oktober 2017
Een traan
Tussen alle berichten over de vermissing van Anne Faber ,
komt een klein berichtje tussendoor.
Een zeldzame oproep van de Duitse zedenpolitie.
Een foto van een lief blond meisje.
Ze kijkt hulpeloos in de camera.
Het is een still uit een film.
Mijn hart stopt even.
Zo klein en zo kwetsbaar.
En nog iedere dag in gevaar.
Ik deel haar foto in de hoop dat ze gevonden gaat worden.
Dat er iemand is die zegt : He dat is ....
Anne Faber is nog niet gevonden.
Maar het blonde meisje inmiddels wel.
Ze is nu 5.
In de pornofilm was ze 3 of 4.
Ik hoop dat ze veilig is.
In goede handen die haar helpen en laten zien dat niet
alle mensen slecht zijn.
Dat ze mag opbloeien en dat we haar lach mogen horen.
Een lach die klinkt alsof er engelen uit de hemel neerdalen.
Die vol zoete beloftes is.
En die je hoop geven op beter.
Ook in deze wereld waarin lieverds vermist en gemist worden.
Er is een oproep van de Duitse politie.
Ze willen haar foto van het internet af.
Ik haal mijn bericht weg en plaats dit.
Zodat we herinneren en niet vergeten.
Om lief te hebben en te houden.
liefs Ann
komt een klein berichtje tussendoor.
Een zeldzame oproep van de Duitse zedenpolitie.
Een foto van een lief blond meisje.
Ze kijkt hulpeloos in de camera.
Het is een still uit een film.
Mijn hart stopt even.
Zo klein en zo kwetsbaar.
En nog iedere dag in gevaar.
Ik deel haar foto in de hoop dat ze gevonden gaat worden.
Dat er iemand is die zegt : He dat is ....
Anne Faber is nog niet gevonden.
Maar het blonde meisje inmiddels wel.
Ze is nu 5.
In de pornofilm was ze 3 of 4.
Ik hoop dat ze veilig is.
In goede handen die haar helpen en laten zien dat niet
alle mensen slecht zijn.
Dat ze mag opbloeien en dat we haar lach mogen horen.
Een lach die klinkt alsof er engelen uit de hemel neerdalen.
Die vol zoete beloftes is.
En die je hoop geven op beter.
Ook in deze wereld waarin lieverds vermist en gemist worden.
Er is een oproep van de Duitse politie.
Ze willen haar foto van het internet af.
Ik haal mijn bericht weg en plaats dit.
Zodat we herinneren en niet vergeten.
Om lief te hebben en te houden.
liefs Ann
Abonneren op:
Posts (Atom)