Links of rechts?

Ik krijg regelmatig te horen : oh je zit bij een linkse club.
Of hé ,wat hoor ik : ben je een socialist?
Ik schrik in eerste instantie van de vraag.
Want ben ik links?
Ben ik een socialist?
Zijn die linkse niet die enge mensen die heel hard overal nee tegen roepen?
Die ongewassen en beetje smoezelig uitziende veel te laat geboren hippies met hun vergane idealen?
Die net iets te hard overal tegen aanschoppen met hun sokken in sandalen gestoken grote voeten.
Hoor ik daarbij?
Of ben ik rechts? Omdat ik van klassieke muziek houd en van opera en musea.
Om dat ik jarenlang ondernemer ben geweest hoor ik toch bij de andere club?
Bij de brogues en de gestoomde vouw in de bordeaux kleurige ribbroek.
Ik hou ook van wijn en maar eet vegetarisch.
Sta ik in spagaat?

Wat is een socialist?
En als je geen socialist bent ben je dan een asocialist?
Ik merk ook de verwarring onder de Deventer bevolking.
Ik ben geen rooie! Ik werk voor mijn centen laat een ander dat ook maar doen.
Ik deel niks !
Niks gelijkheid!
Laat ze ook maar wat doen voor de kost!

En als ik dan vraag of ze misschien wat boodschappen hebben voor een buurvrouw met honger,
dan gaan de gekruiste armen voor hun lijf los en wordt hun blik zacht.
Ja ,nee ,maar dat doe ik al.
Arme buuf. Ze heeft het moeilijk dus breng ik pakken koffie en luiers.
Dat dus.
Dat is sociaal.
En dat is niet gerelateerd aan een kleur of een linker of rechter inslag.
Dat is menselijk.
Dat in hokjes duwen verwart mensen.
Mij ook.

Want mag ik die buurman verderop met zijn dikke Volvo en zijn ruitjeshemd niet aardig vinden omdat hij er  uitziet  zoals hij doet?
Hij was de eerste die donzen slaapzakken bracht toen wij een oproep deden voor mensen die warmte nodig hadden. Zijn zij dan niet sociaal?
En hoe moet dit dan met de verkiezingen voor de gemeente raad?
Stem je wat je vader stemde omdat dit zo hoort?
Of stem je wat je landelijk ook zou doen omdat Rutte zo'n lief bekkie heeft?
Of omdat Jesse klaver zo lekker hip is en stiekem eigenlijk nog Femke Halsema terug wil?
Stem je omdat je op een vrouw wil stemmen of stem je op de mens?
Op de mens die jij jouw hebben en houden zou toevertrouwen.
En ben je kwijt dat gemeenteverkiezingen niet gaat om beleid maar over volle afvalbakken in plantsoenen waardoor er overal zwerafval ligt?
Het gaat over de rattenplaag en openingstijden van winkels.
Over het te dure stadskantoor of het debacle van de te dure Viking.
Is dat links of rechts ?
Ga jij naar de verkiezingsmarkt en lees je je in?
Kijk je in levende lijve aan wie jij jouw hachje geeft?

Je hoeft niet op mij te stemmen.
Of op mijn partij.
Stem op wie je bent en wie je wil zijn.
Stop met stemmen op hokjes en cute snoetjes.
Stem gewoon met je hart
Voor Deventer en voor jezelf!
Want daar waar jij woont woon ik.
En samen maken we Demtah weer mooi.


liefs Ann
#bietzeinderugge

Baas in eigen pand

Ik heb mijn harde bank ingewisseld voor een plastic stoeltje aan de overkant.
De voorzitter wordt gewisseld en ik kijk in het gezicht van een karakter uit het Dickens festijn.
De vergadering kan beginnen.
De gasten zijn vastgoed mensen die druk in de weer zijn geweest met BIZ en even geen inmenging willen in wat zij , gezien hun taalgebruik en kledingkeuze , al vele generaties doen wat zij het beste kunnen. Namelijk hun eigen hachie redden zonder de vuile was buiten te hangen.
Maar daar zijn de drie musketiers.
PVDA , D66 en aanhaker groenlinks.
Die af en toe het spoor bijster leek te zijn in de vele afkortingen die over de tafel vlogen.
De voorgesprekken die zijn gevoerd met 1 gast hebben niet geleid tot duidelijkheid bij de vastgoedmensen . Teveel onduidelijkheid en te weinig gestoeld op ervaringen van andere steden.
Briljante vraag van onze collega M van Nieuw links.
Geachte PVDA man, u zegt dat het al even draait in Gouda dat huurverordeninggestapoding.
Wat zijn daar de resultaten en is er meer groei in de binnenstad?
Euh klinkt het , nou dat weten we niet.
Het moet een half jaar draaien en we zijn nog niet op de hoogte gebracht,
Maar geachte collegaraadslid, wij zijn al een jaar verder en u weet nog niets?
Er klinkt gelach.
Zo .......lekker hoor!
Er was ook een spreker die vond dat de gemeente eerst maar eens naar eigen acties moest kijken i.p.v. naar de pandeigenaren.
Iets met te duur parkeren enzo.
Hear hear!
Moeilijk te bereiken binnenstad met afsluitingen overal.
Hear hear!
En dan een vraag van de christelijke kant.
Die willen de boel omdraaien en vroegen: heeft de gemeente zoveel ondernemers op een wachtlijst om al die panden te vullen? Misschien kunt u die wachtlijst dan aan de ondernemers geven.
Ik lach.
Stiekem dan wel te verstaan.
Er zijn geen vragen meer.
Ook dit wordt weggezet naar later om te debatteren.
En ook dan ben ik erbij.
Op een fijn stoeltje achter mijn collega.
Hear hear!

De eerste x

Mijn nieuwe uitdaging.
Politiek.
Ik weet nog steeds niet goed wat dat is.
Ik besluit om te kijken of ik er wat van vind.
Ik doe mee.
De eerste raadvergadering waar ik als publiek aanwezig ben was gisteren.
Ik koos bestuurlijk.
Openingstijden van winkels zou worden besproken en het initiatief van groen links , PvdA en d66
over de leegstand in het centrum kwam aan bod.
Ik had er zin Ann.
Als (ex) ondernemer heb ik hier natuurlijk een menig over.
Ik besloot achter mijn partijgenoot aan te huppelen en terwijl zij aan tafel plaatsnam
was er enkel nog een plekje op een soort van houten bank die , aan mijn bungelende voeten te zien,, gemaakt was voor plaatsgenoten met een langer been .
Mijzelf verbijtend tegen de kramp in de kuiten luisterde ik naar de voorzitter.
Ik kijk tegen een opengevallen kruin van een verder keurige coupe.
De jaren 80 , schreeuwt de coupe soleil en geföhnde haardos tegen mij.
Ik moet focussen.
Ok.
De gast word geïntroduceerd.
Mijnheer de Kaste.
Wie kent hem niet?
Dat vind hij zelf ook bedenk ik mij , terwijl ik hem hoor oreren over
zijn self proclaimed burgemeesterschap van het troosteloze stukje winkelcentrum de runshoppingcentre.
Hij verteld hoe hij de ondernemers vertegenwoordigd en dat de meubelwinkels open willen.
De rest boeit het niet volgens hem.
De fietsenwinkel Riesewijk heeft geen mening zegt hij.
Daar denkt de D66 man anders over.
Die heeft de fietsondernemer pas nog gesproken en die heeft aangegeven ook op zondag de keus te willen hebben om wel of niet open te gaan.
Klinkt logisch toch?
Zelf weten of je je eigen toko'tje open wil doen of niet.
Maar niet volgens de christelijke partijen.
Die voelen aan hun wijwater dat de tijden veranderen.
Ze willen best mee veranderen maar pas wanneer ze het tot lengte van dagen hebben kunnen rekken.
Alsof dat rekken van tijd synoniem staat van het rekken van wijsheid.
En de linkse en socialen?
Die weten het niet zo goed.
Ze willen hun achterban tevreden houden maar strijden tegelijkertijd voor gelijkheid.
Gelijkheid voor ieder toch?
Dus geven wij linksen schoorvoetend toe .
Ja gelijkheid voor allemaal bedenken we dan.
Dat willen we.
Dat streelt ons linkse ego.
En terwijl de raadsleden het hebben over verdelen van plakjes worst om zo de materie helder te maken voor een ieder , (ik als vegetariër werd er alleen maar geïrriteerd van) wordt het besluit uitgesteld.
Tot een nader tijdstip.
Neem van mij aan dat ik er bij ben.
Als toehoorder nog.
Ik zal applaudisseren als de gelijkheid erdoor komt voor iedere ondernemer , klein of groot , fiets of keuken, verf of shampoo.
Mijn linkse hart klopt.
Ik heb er zin Ann

Buren fittie

Ik heb een fittie met mijn buuf.
Nou ja, zij met mij.
Om een schutting.
Je kent vast wel die populaire tv programma's waar ze
elkaar het huis uit vechten om 3 cm.
In dit geval gaat het om 180 cm.
Hoog wel te verstaan.
Ruim 9 jaar geleden hebben wij het pand naast ons verkocht.
We hadden een clausule in het contract dat ze bij verhuur van
de bovenetages , een schutting zouden zetten,
Je raadt het al.
Niks dus.
Regelmatig heb ik de nieuwe eigenaren aangesproken maar dit had geen resultaat.
En ik heb het zo gelaten.
Tot de nieuwe huurster kwam.
Vlotte moeder met 2 kids onder de 6.
En de omheining was niet safe.
Ik heb een melding gemaakt bij de gemeente en zij
zijn komen kijken of het safe was.
De moeder was er blij mee vertelde ze mij.
De schutting staat inmiddels en ik dacht : iedereen blij.
Helaas!

Zij stuurt mij ineens via whats app , om half 2 snacht's ,
een bericht , dat ik haar leven en dat van haar kids verziek.
Ik isoleer haar van de buurt.
De meest negatieve persoon op de wereld ben ik ineens.
Zelfs in Amsterdam! is er niemand zo negatief als dat ik ben.
Ik staar naar mijn scherm en begrijp het niet.
En de berichten blijven binnen komen.
Ik reageer niet.
Ik besluit na de tweede nacht met binnenkomende appjes en
wakker worden, dat ik de meldingen uit zet.
Ik lees het de volgende ochtend wel.
En terwijl ik haar vuilspuwerij lees bedenk ik mij ineens hoe ik veranderd ben.
De buuf vindt van alles van mij.
En ik?
Ik vind daar niks van.
Ik ben niet boos of verdrietig.
Het raakt mij niet.
Ik laat het niet binnen komen.

En dat maakt mij blij.
Deze hele inleiding hierboven is een voorbeeld
waardoor ik mij niet meer laat raken.
Waarin ik merk dat ik gegroeid ben.
Ik hoef haar niet te overtuigen dat ik niet negatief ben.
Dat hoef ik tegen niemand ( meer) .
En dat is een enorme opluchting.
Waar ik zo hard voor heb gewerkt is nu gelukt.
Ik ben mijzelf.
Dat iemand mij niet aardig vindt dat heeft niets met mij te maken
maar met hun perceptie.
En dat is helemaal prima.
Zij mogen mij niet aardig vinden.
En ik?
Ik hoef dat niet (meer) op te lossen.
Wat scheelt dat een boel werk en stress.
Dit mede dankzij mijn burn out.

Liefs Ann

Tijd

Wat als de tijd ons terug kon geven wat het heeft meegenomen?

De tijd met een dierbare opnieuw beleven.

Je mooiste moment vasthouden tot altijd.

Zou jij nog synchroon zijn met mij?

Of ben ik alleen in het nu?

Een traan

Tussen alle berichten over de vermissing van Anne Faber ,
komt een klein berichtje tussendoor.
Een zeldzame oproep van de Duitse zedenpolitie.
Een foto van een lief blond meisje.
Ze kijkt hulpeloos in de camera.
Het is een still uit een film.
Mijn hart stopt even.
Zo klein en zo kwetsbaar.
En nog iedere dag in gevaar.
Ik deel haar foto in de hoop dat ze gevonden gaat worden.
Dat er iemand is die zegt : He dat is ....
Anne Faber is nog niet gevonden.
Maar het blonde meisje inmiddels wel.
Ze is nu 5.
In de pornofilm was ze 3 of 4.
Ik hoop dat ze veilig is.
In goede handen die haar helpen en laten zien dat niet
alle mensen slecht zijn.
Dat ze mag opbloeien en dat we haar lach mogen horen.
Een lach die klinkt alsof er engelen uit de hemel neerdalen.
Die vol zoete beloftes is.
En die je hoop geven op beter.
Ook in deze wereld waarin lieverds vermist en gemist worden.

Er is een oproep van de Duitse politie.
Ze willen haar foto van het internet af.
Ik haal mijn bericht weg en plaats dit.

Zodat we herinneren en niet vergeten.
Om lief te hebben en te houden.

liefs Ann

Ziek en dan?

Ik zag de oproep voorbij komen.
Er zijn weer blogs welkom op de onzichtbaar ziek pagina.
Een plek waar ik vaak  mijn blogs kwijt kon.
De blogs die gingen over ziek zijn en gebeurtenissen die daarmee te maken hebben.
Ik heb daar al een poos niets geplaatst.
Sowieso al even niet geschreven.
Niet omdat ik niet meer ziek ben.
Nee helaas.
Maar omdat ik nu besef dat ik meer ben dan alleen maar ziek.
Als je net een diagnose krijgt dan ben je wanhopig.
Je zoekt naar informatie en dan het liefst die van internet.
Helaas staan daar bijna geen positieve verhalen.
Want als je genezen bent of je hebt leren leven met je ziekte,
en hebt het een plaats gegeven , dan blog je dat niet.
Ook plaats je dat niet in verborgen groepjes op facebook.
Nee joh. Je bent dan weer aan het leven.
Ook ik dus.
Al beheer ik nog wel wat groepen op facebook.
En help ik via privéberichtjes wat mensen op de juiste weg.
Maar het liefst blijf ik weg uit grote groepen.
Misschien ligt het aan het ziek zijn maar man man wat een kinnesinne onder elkaar.
Het ergst zijn de schildkliergroepen.
Er zijn er tig op internet te vinden.
Ze hakketakken op elkaar en oh wee als je een andere mening hebt.
Je hoort in hun pas te lopen anders moet je weg.
Zucht.....schildklier doet rare dingen.
En is het geen schildkliergroep dan is het wel een andere groep waar je
als anders denkende weg moet.
Wat een gedoe.
En als je net een diagnose hebt dan ben je radeloos en houd je je aan alles vast.
Ook aan valse informatie.
En ben je wat gevorderd , dan leer je wat te relativeren.
Je vertrouwt wat meer op je eigen gevoel
Je besluit om vooral te luisteren naar je behandelend arts.
Als je er uiteindelijk 1 hebt gevonden die jou snapt tenminste.
Groepjes met voornamelijk vrouwen die ziek zijn.
Die willen voorschrijven hoe jij je moet voelen en gedragen.
Die het beter weten dan je huisarts of behandelend arts.
En die jou een angst aanpraten als je niet doet wat zij doen.
Dat zijn enge groepjes.
En die groepjes kom je terecht als je net een diagnose hebt.
En dat is fucking eng.
Dus wil ik via dit blog jullie iets meegeven.

LUISTER ALTIJD NAAR JE GEZONDE VERSTAND EN NAAR JE ARTS.
En heb jezelf lief.
Je bent meer dan je ziekte.
Take a smile.

liefs Ann